DAR JĘZYKÓW

ZAPOWIEDZIANY ZNAK

A takie znaki będą towarzyszyć tym, którzy uwierzą: w moim imieniu będą wypędzać demony, będą mówić nowymi językami;
[Ewangelia Marka 16:17 UBG]

ZNAK OTRZYMANIA DUCHA ŚWIĘTEGO

W trzech fragmentach w Dziejach Apostolskich widzimy, że dar języków był najczęstszym, widocznym znakiem otrzymania Ducha Świętego.

Z poniższych fragmentów wynika również, że osobisty dar języków nie był tylko dla niektórych szczęśliwców. Z Biblii wynika raczej, że otrzymywali go wszyscy lub znakomita większość ochrzczonych Duchem Świętym.

A gdy nadszedł dzień Pięćdziesiątnicy, wszyscy byli jednomyślnie na tym samym miejscu. Nagle powstał odgłos z nieba, jakby uderzenie gwałtownego wiatru, i wypełnił cały dom, w którym siedzieli. Ukazały się im rozdzielone języki jakby z ognia, które spoczęły na każdym z nich. I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i zaczęli mówić innymi językami, tak jak im Duch pozwalał mówić. A przebywali w Jerozolimie Żydzi, mężczyźni pobożni, ze wszystkich narodów pod niebem. A kiedy powstał ten szum, zeszło się mnóstwo ludzi i zdumieli się, bo każdy z nich słyszał ich mówiących w jego własnym języku.
[Dzieje Apostolskie 2:1-6 UBG]

A gdy jeszcze Piotr mówił te słowa, Duch Święty zstąpił na wszystkich słuchających tej mowy. I zdziwili się ci wierzący pochodzący z obrzezania, którzy przyszli z Piotrem, że dar Ducha Świętego został wylany także na pogan. Słyszeli ich bowiem mówiących językami i wielbiących Boga. Wtedy Piotr się odezwał: Czy ktoś może odmówić wody, żeby byli ochrzczeni ci, którzy otrzymali Ducha Świętego jak i my? I nakazał ochrzcić ich w imię Pana. I prosili go, aby u nich został kilka dni.
[Dzieje Apostolskie 10:44-48 UBG]

Warto zauważyć, że dar języków otrzymywały osoby świeżo nawrócone!

I stało się, że gdy Apollos przebywał w Koryncie, Paweł obszedł okolice wyżej położone i dotarł do Efezu. I znalazłszy tam niektórych uczniów; Zapytał ich: Czy otrzymaliście Ducha Świętego, kiedy uwierzyliście? A oni mu odpowiedzieli: Nawet nie słyszeliśmy, że jest Duch Święty. Wtedy zapytał ich: W czym więc byliście ochrzczeni? A oni odpowiedzieli: W chrzcie Jana. Paweł zaś powiedział: Jan chrzcił chrztem pokuty, mówiąc ludziom, aby uwierzyli w tego, który przyjdzie po nim, to znaczy w Jezusa Chrystusa. Gdy to usłyszeli, zostali ochrzczeni w imię Pana Jezusa. A kiedy Paweł położył na nich ręce, zstąpił na nich Duch Święty i mówili językami, i prorokowali.
[Dzieje Apostolskie 19:1-6 UBG]

DAR JĘZYKÓW W BIBLII

Różne rodzaje języków

Biblia mówi o różnych rodzajach języków i różnych językach: (1 Kor 12:10 oraz 1 Kor 12:28)

1. OSOBISTY DAR JĘZYKÓW

Pierwszy rodzaj, o którym czytam w Biblii to „osobisty dar języków” służący do modlenia się w duchu, mówienia w tajemnicy Bogu, śpiewania w duchu i budowania samego siebie. (1 Kor 14:2, 14:4, 14:14-15) Ten rodzaj języków wymaga porządku w kościele i nie przynosi praktycznego pożytku innym słuchającym, kościołowi. (1 Kor 14:19, 1 Kor 14:28) Paweł pisze, że mówi tymi językami więcej niż wszyscy i uważa to za zaletę (1 Kor 14:18). Chciałby też, aby wszyscy mówili językami. (1 Kor 14:5)

* Czytając Biblie, nie usłyszymy języków w praktyce. Dar języków może przypominać istniejący, lub wymarły język lub być zbitkiem sylab. Prawdopodobnie dlatego niektórzy słysząc je, uznali uczniów za pijanych (Dz 2:13).

** Osoba posiadająca dar języków może się nimi modlić „na zawołanie”. W jej woli jest rozpocząć i zakończyć. (1 Kor 14:19)

2. JĘZYKI DO TŁUMACZENIA

Drugi rodzaj to „języki  podlegające tłumaczeniu” przez dar tłumaczenia języków (1 Kor 12:10, 12:30, 14:5, 14:13), a nie przez naukę języka obcego w szkole lub jego znajomość lub zawód lingwisty. Te języki przynoszą zbudowanie kościołowi (1 Kor 14:5, 14:12-13, 14:26-27) są jak prorokowanie, tłumacz przekazuje Słowa od Ducha Świętego. Tych języków nie należy zabraniać. (1 Kor 14:26-27, 14:39).

* Jeśli zabronimy całkiem mówić językami w kościele i na spotkaniach, nikt nie będzie wiedział, czy to języki do budowania siebie, czy do tłumaczenia. Wtedy nie nauczymy się ich rozróżniać ani osoba, która ma dar tłumaczenia języków, nie nauczy się z niego korzystać (i nie dowie się, że go ma).

3. JĘZYKI FAKTYCZNE

Dar języków może dotyczyć mówienia językiem obecnym na świecie, który rozmówca zrozumie (jak w 2 rozdziale Dziejów Apostolskich). Duch Święty tak poprowadził „mowę” uczniów, że nie znając tych języków zaczęli nimi mówić. Prawdopodobnie sami nie rozumieli nawet co mówią, ale dla obcokrajowców był to znak, słyszeli o wielkich dziełach Bożych.

A każdemu jest dany przejaw Ducha dla wspólnego pożytku. Jednemu bowiem przez Ducha jest dana mowa mądrości, drugiemu mowa wiedzy przez tego samego Ducha; Innemu wiara w tym samym Duchu, innemu dar uzdrawiania w tym samym Duchu; Innemu dar czynienia cudów, innemu proroctwo, innemu rozróżnianie duchów, innemu różne rodzaje języków, a innemu tłumaczenie języków. A to wszystko sprawia jeden i ten sam Duch, udzielając każdemu z osobna, jak chce.
[1 Koryntian 12:7-11 UBG]

A Bóg ustanowił niektórych w kościele najpierw jako apostołów, potem proroków, po trzecie nauczycieli, potem cudotwórców, potem dary uzdrawiania, niesienia pomocy, rządzenia, różne języki.
[1 Koryntian 12:28 UBG]

Dążcie do miłości, starajcie się usilnie o duchowe dary, a najbardziej o to, aby prorokować. Ten bowiem, kto mówi obcym językiem, nie mówi ludziom, ale Bogu, bo nikt go nie rozumie. On zaś w duchu mówi tajemnice. Ale ten, kto prorokuje, mówi do ludzi dla zbudowania, zachęcenia i pocieszenia. Kto mówi obcym językiem, buduje samego siebie, ale kto prorokuje, buduje kościół. A chciałbym, żebyście wszyscy mówili językami, bardziej jednak, abyście prorokowali. Większy bowiem jest ten, kto prorokuje, niż ten, kto mówi obcymi językami, chyba że tłumaczy, aby kościół był zbudowany. Teraz więc, bracia, gdybym przyszedł do was, mówiąc obcymi językami, jaki pożytek mielibyście ze mnie, jeślibym nie mówił do was albo przez objawienie, albo przez wiedzę, albo przez proroctwo, albo przez naukę?
[1 Koryntian 14:1-6 UBG]

Dlatego ten, kto mówi obcym językiem, niech się modli, aby mógł tłumaczyć. Jeśli bowiem modlę się obcym językiem, mój duch się modli, ale mój rozum nie odnosi korzyści. Cóż więc? Będę się modlił duchem, będę się też modlił i rozumem. Będę śpiewał duchem, będę też śpiewał i rozumem. Jeśli bowiem będziesz błogosławił duchem, jakże ktoś spośród nieuczonych na twoje dziękczynienie odpowie „Amen”, skoro nie rozumie, co mówisz? Ty wprawdzie dobrze dziękujesz, ale drugi się nie buduje. Dziękuję mojemu Bogu, że mówię językami więcej niż wy wszyscy. Lecz w kościele wolę powiedzieć pięć słów zrozumiałych, aby i innych nauczyć, niż dziesięć tysięcy słów obcym językiem.
[1 Koryntian 14:13-19 UBG]
Cóż więc, bracia? Gdy się zbieracie, każdy z was ma psalm, ma naukę, ma język, ma objawienie, ma tłumaczenie. Niech to wszystko służy zbudowaniu. Jeśli ktoś mówi językami, niech to czyni dwóch albo najwięcej trzech, i to po kolei, a jeden niech tłumaczy.
[1 Koryntian 14:26-27 UBG]

Tak więc, bracia, starajcie się usilnie, abyście prorokowali, i nie zabraniajcie mówić obcymi językami.
[1 Koryntian 14:39 UBG]

DLACZEGO NIE MAM DARU JĘZYKÓW

Powody mogą być różne:

  1. Może nie zostałeś ochrzczony Duchem Świętym. (więcej)
  2. Może nie chcesz daru języków lub zamykasz się na działania Ducha Świętego.
    Dar języków służy budowaniu w wierze i może służyć budowaniu kościoła. Apostoł Paweł napisał, że chciałby, aby wszyscy mówili językami, sam natomiast modlił się najwięcej w ten sposób. Każdy, kto chce iść za Panem Jezusem musi oddać kontrolę nad swoim życiem Duchowi Świętemu. Nie powinniśmy również kwestionować Jego sposobów działania.
  3. Może boisz się tego daru.
    Z powodu własnych doświadczeń,  zasłyszanych opowieści i nadużyć związanych z tym czy innym darem duchowym możesz się na niego zamykać. Pamiętaj, żeby nie wylewać dziecka z kąpielą. Taki jest cel świata ciemności, aby mieszać i zniechęcać ludzi do działania w mocy Ducha Świętego.
  4. Może nie przyjąłeś pełnej ewangelii (opamiętanie, chrzest wodny).
    To nie jest stu procentowy warunek do otrzymania daru języków, ale może mieć znaczenie w Twoim przypadku.
  5. Inny powód / szczególny przypadek / nie ten czas.
    Nie frustruj się, wzrastaj w wierze, podążaj ze wszystkich sił za Panem Bogiem!