GRZECH PIERWORODNY
CO TO JEST GRZECH PIERWORODNY?
Grzech Adama i Ewy
Grzech pierworodny to termin teologiczny oznaczający grzech Adama i Ewy, pierwszy grzech człowieka skutkujący upadkiem ludzkości.
Grzech pierworodny polegał na nieposłuszeństwu Bogu, złamaniu jego przykazania o niejedzeniu owoców z drzewa poznania dobra i zła w ogrodzie w Edenie. Bóg ustalił pewne zasady i dał ludziom wolność decydowania. Stworzył ludzi jako istoty wolne, nie chciał robotów zaprogramowanych na posłuszeństwo, lecz partnerów, którzy wybierają relację z Nim z własnej woli.
Adam i Ewa ulegli pokusie zdobycia wiedzy i poznania. Ulegli szatanowi oraz poszli za pożądliwością oczu, co było dla nich zgubne.
Grzech PIERWORODNY ZAWIERAŁ:
POŻĄDLIWOŚĆ OCZU – „owoc był miły dla oka”
POŻĄDLIWOŚĆ CIAŁA – „owoc był dobry do jedzenia”
PYCHĘ ŻYCIA – „Będziecie jak Bogowie” –
PRAGNIENIE WIEDZY I POZNANIA – „drzewo było godne pożądania dla zdobycia wiedzy”
NIEPOSŁUSZEŃSTWO – „Czy Bóg rzeczywiście powiedział”
I rozkazał PAN Bóg człowiekowi: Możesz jeść do woli z każdego drzewa ogrodu; Ale z drzewa poznania dobra i zła jeść nie będziesz, bo tego dnia, kiedy zjesz z niego, na pewno umrzesz.
[Księga Rodzaju, 2:16-17]
A wąż był bardziej przebiegły niż wszystkie zwierzęta polne, które PAN Bóg uczynił. Powiedział on do kobiety: Czy Bóg rzeczywiście powiedział: Nie wolno wam jeść ze wszystkich drzew tego ogrodu? I kobieta odpowiedziała wężowi: Możemy jeść owoce z drzew tego ogrodu; Ale o owocu drzewa, które jest pośrodku ogrodu, Bóg powiedział: Nie będziecie z niego jeść ani go dotykać, abyście nie umarli. I wąż powiedział do kobiety: Na pewno nie umrzecie; Ale Bóg wie, że tego dnia, gdy z niego zjecie, otworzą się wasze oczy i będziecie jak bogowie znający dobro i zło. A gdy kobieta spostrzegła, że owoc drzewa był dobry do jedzenia i miły dla oka, a drzewo godne pożądania dla zdobycia wiedzy, wzięła z niego owoc i zjadła; dała też swemu mężowi, który był z nią; i on zjadł. I otworzyły się im obojgu oczy i poznali, że są nadzy. Spletli więc liście figowe i zrobili sobie przepaski.
[Księga Rodzaju, 3:1-7 ]
Wszystko bowiem, co jest na świecie – pożądliwość ciała, pożądliwość oczu i pycha życia – nie pochodzi od Ojca, lecz od świata.
[1 Jana 2:16]
Bóg wyrzucił ludzi z raju, ponieważ nie chciał, żeby zjedli z drzewa Życia i żyli wiecznie. Blisko Boga nie ma miejsca dla grzechu, gdyż Bóg jest Święty.
Wtedy PAN Bóg powiedział: Oto człowiek stał się jak jeden z nas, znający dobro i zło. Wygnajmy go więc, aby nie wyciągnął swej ręki i nie wziął z drzewa życia, by jeść i żyć na wieki.
[Księga Rodzaju, 3:22]
SKUTKI GRZECHU PIERWORODNEGO
Co się stało po zjedzeniu owocu?
- Grzech wszedł na świat. Odtąd każdy rodzi się z zepsutą ludzką naturą i poniższe przekleństwa są obecne na świecie.
- Z powodu grzechu śmierć weszła na świat. Jako duchowe oddzielenie od Boga oraz proces starzenia i chorób, prowadzący do śmierci fizycznej.
- Bóg przeklął węża oraz wprowadził nieprzyjaźń pomiędzy potomstwem węża a potomstwem Ewy (Rdz 3:14-15). Widzimy tego skutki po dziś dzień, w postaci walki duchowej pomiędzy dziećmi diabła, a dziećmi Bożymi.
- Kobieta została ukarana cierpieniami przy porodzie oraz pragnieniem ku mężowi i uległością względem niego (Rdz 3:16).
- Z powodu nieposłuszeństwa Adama, Bóg przeklął ziemię i od tego czasu człowiek w trudzie i pocie czoła zdobywa pożywienie (Rdz 3:17-19).
- Adam i Ewa zostali wygnani z Ogrodu (Rdz 3:23).
- Wstyd i lęk (Adam chowa się przed Bogiem) to pierwsze objawy skażonej natury. Człowiek przestał ufać Bogu, a zaczął się Go bać.
Natura skażona grzechem pierworodnym
Adam został stworzony na podobieństwo Boga, ale jego syn, Set, urodził się już na obraz i podobieństwo upadłego Adama.
Każdy rodzący się człowiek dziedziczy po swoich rodzicach zepsutą naturę objawiającą się skłonnościami do grzechu. Widać to dobrze u małych dzieci, które od najmłodszych lat robią rzeczy, których nawet czasem nikt ich nie uczył: kłamią, oszukują, kradną, zazdroszczą, gniewają się itd. Grzech pierworodny spowodował tym samym, że każdy człowiek od urodzenia jest podatny na pokusy, ma słabości i słabą wolę.
To jest księga rodu Adama. W dniu, w którym Bóg stworzył człowieka, uczynił go na podobieństwo Boga. Stworzył ich mężczyzną i kobietą; błogosławił ich i nadał im imię Adam w dniu, w którym zostali stworzeni. Adam żył sto trzydzieści lat i spłodził syna na swoje podobieństwo, na swój obraz, i nadał mu imię Set.
[Księga Rodzaju 5:1-3]
Dlatego, tak jak przez jednego człowieka grzech wszedł na świat, a przez grzech – śmierć, tak też na wszystkich ludzi przeszła śmierć, ponieważ wszyscy zgrzeszyli. Grzech bowiem był na świecie aż do nadania prawa, ale grzechu się nie poczytuje, gdy nie ma prawa. Śmierć jednak królowała od Adama aż do Mojżesza nawet nad tymi, którzy nie popełnili grzechu podobnego do przestępstwa Adama, który jest obrazem tego, który miał przyjść. Lecz z przestępstwem nie jest tak, jak z darem łaski. Jeśli bowiem przez przestępstwo jednego wielu umarło, tym obficiej spłynęła na wielu łaska Boga i dar przez łaskę jednego człowieka, Jezusa Chrystusa. A z darem nie jest tak, jak z tym, co przyszło przez jednego, który zgrzeszył. Wyrok bowiem jest z powodu jednego przestępstwa ku potępieniu, ale dar łaski z powodu wielu przestępstw ku usprawiedliwieniu. Jeśli bowiem z powodu przestępstwa jednego śmierć zaczęła królować przez jednego, tym bardziej ci, którzy przyjmują obfitość tej łaski i dar sprawiedliwości, będą królować w życiu przez jednego, Jezusa Chrystusa. Tak więc, jak przez przestępstwo jednego na wszystkich ludzi spadł wyrok ku potępieniu, tak też przez sprawiedliwość jednego na wszystkich ludzi spłynął dar ku usprawiedliwieniu dającemu życie.
[List do Rzymian 5:12-18]
Jak bowiem w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy zostaną ożywieni.
[1 Kor 15:22]
Pierwszy człowiek z ziemi – ziemski, drugi człowiek – sam Pan z nieba. Jaki jest ten ziemski, tacy i ziemscy; a jaki jest niebieski, tacy i niebiescy. A jak nosiliśmy obraz ziemskiego, tak będziemy nosili obraz niebieskiego.
[1 Kor 15:47-49]
GRZECH PIERWORODNY A DZIEŁO ZBAWIENIA
Zbawienie od cielesnej natury
Poczęty z Ducha Świętego
Jezus Chrystus począł się z Ducha Świętego. Z tego powodu nie odziedziczył zepsutej cielesnej natury! W Jezusie Chrystusie nie znaleziono grzechu. On nie kradł, nie zabijał, nie cudzołożył, nie obmawiał tak jak cała reszta świata robiła i robi. Z tego powodu śmierć nie mogła nad nim panować – musiał zmartwychwstać.
A z narodzeniem Jezusa Chrystusa było tak: Gdy Maria, jego matka, została zaślubiona Józefowi, zanim się zeszli, okazało się, że jest brzemienna z Ducha Świętego. Ale Józef, jej mąż, będąc sprawiedliwym i nie chcąc jej zniesławić, chciał ją potajemnie oddalić. A gdy o tym rozmyślał, oto anioł Pana ukazał mu się we śnie i powiedział: Józefie, synu Dawida, nie bój się przyjąć Marii, twojej żony. To bowiem, co się w niej poczęło, jest z Ducha Świętego.
[Ewangelia Mateusza 1:18-20]
Jego to Bóg wskrzesił, uwolniwszy od boleści śmierci, bo było niemożliwe, aby ta mogła go zatrzymać.
[Dzieje Apostolskie 2:24]
Chrzest uwolnieniem od zepsutej natury
Musimy narodzić się na nowo już nie z człowieka „Adama”, ale z Boga: z Jezusa Chrystusa przez biblijny chrzest (poprzedzony wiarą i opamiętaniem) w Imię Jezusa Chrystusa (Imię Ojca, Syna i Ducha Świętego).
Odpowiedział mu Jezus: Zaprawdę, zaprawdę powiadam ci: Jeśli się ktoś nie narodzi na nowo, nie może ujrzeć królestwa Bożego. Nikodem zapytał go: Jakże może się człowiek narodzić, będąc stary? Czy może powtórnie wejść do łona swojej matki i narodzić się? Jezus odpowiedział: Zaprawdę, zaprawdę powiadam ci: Jeśli się ktoś nie narodzi z wody i z Ducha, nie może wejść do królestwa Bożego. Co się narodziło z ciała, jest ciałem, a co się narodziło z Ducha, jest duchem. Nie dziw się, że ci powiedziałem: Musicie się na nowo narodzić.
[Ewangelia Jana 3:3-7]
Chrzest daje Nowe Życie w Panu Jezusie, w Jego ciele. Ochrzczony dostaje zupełnie nową tożsamość jako dziecię Boże, członek ciała Jezusa Chrystusa, dziedzic Królestwa Bożego. Zapis dłużny, przekleństwa i inne sprawy dotyczące starego człowieka zostają usunięte i “przybite do krzyża”.
CZY TAK NAPRAWDĘ PRZYJĄŁEŚ CHRZEST?
Możesz nie doświadczać życia w wolności właśnie z powodu braku chrztu. Są pewne „wymagania” do biblijnego chrztu: osobista wiara w Pana Jezusa, chrzest w Jego Imię, opamiętanie z grzechów, własna decyzja, zanurzenie w wodzie. Przeczytaj nasz artykuł:
A co z grzechami pokoleniowymi?
Grzech pierworodny to główny grzech pokoleniowy. Jednak dobra nowina polega na tym, że w Chrystusie każda szkodliwa więź z przeszłością zostaje zerwana. Osoba, która się nawróci i pogrzebie stare życie z Bogiem w chrzcie staje się zupełnie nowym stworzeniem w świecie duchowym. Trzeba przyjąć tę prawdę przez wiarę, w oparciu o Boże Słowo, które jest prawdą i fundamentem oraz wyznawać ją.
Tak więc jeśli ktoś jest w Chrystusie, nowym jest stworzeniem; to, co stare, przeminęło, oto wszystko stało się nowe.
[2 Kor 5:17]
Zmazanie winy grzechu pierworodnego? co z dziećmi?
Istnieje błędne przeświadczenie, że grzech pierworodny oznacza dziedziczenie osobistej winy, co prowadzi do lęku, że noworodek rodzi się z „wyrokiem” obciążającym go przed Bogiem. Biblijne spojrzenie na ten temat jest jednak inne. Chrzest wodny nie jest mechanicznym zmazaniem winy Adama, ponieważ Pan Bóg nie poczytuje nam grzechów naszych przodków. Zamiast tego jest śmiercią „starego człowieka” i porzuceniem zepsutej natury, która stała się naszym udziałem po upadku w Edenie.
Z tego powodu nie ma podstaw, by bać się o los nieochrzczonych, małych dzieci. Choć rodzą się one ze skażoną naturą i skłonnością do złego, w oczach sprawiedliwego Boga pozostają niewinne, dopóki nie osiągną wieku pozwalającego na świadomy bunt. Doskonale ilustruje to lekcja z pustyni opisana w czternastym rozdziale Księgi Liczb. Kiedy naród Izraelski zbuntował się przeciwko Bogu, Pan wydał wyrok, ale wprowadził w nim wyraźną granicę odpowiedzialności. Tylko dorośli, od dwudziestego roku życia wzwyż, zostali ukarani śmiercią na pustyni za swój świadomy wybór. Dzieci zostały uznane za niewinne i weszły do Ziemi Obiecanej.
Takie działanie ukazuje prawdziwy charakter Boga, który rozróżnia skutki upadku, dotykające całą ludzkość, od kary za osobiste przestępstwo. Każdy człowiek ponosi śmierć za swój własny grzech, o czym wyraźnie mówią prorocy i księgi Prawa. Bóg podkreśla, że każda dusza należy do Niego i tylko ta dusza, która świadomie grzeszy, umrze. Syn nie ponosi kary za nieprawość ojca, tak jak i ojciec nie odpowiada za winy syna. Sprawiedliwość sprawiedliwego pozostaje na nim, a niegodziwość niegodziwego na nim samym, co definitywnie ucina spekulacje o dziedziczeniu moralnej winy po przodkach.
Oto wszystkie dusze są moje, tak dusza ojca, jak i dusza syna jest moja. Dusza, która grzeszy, ona umrze.
[Ezechiela 18:4]
A oto jeśli spłodził syna, który widział wszystkie grzechy swego ojca, jakie czynił, a widząc je, nie czynił nic podobnego; Nie jadał na górach, nie podnosił swych oczu ku bożkom domu Izraela, nie hańbił żony swego bliźniego; Nikogo nie uciskał, nie zatrzymywał zastawu, nie popełniał grabieży, dawał swój chleb głodnemu i przyodziewał szatą nagiego; Odwracał swą rękę od ucisku nad ubogim, nie uprawiał lichwy i nie brał odsetek, wykonywał moje sądy i postępował według moich ustaw – ten nie umrze za nieprawość swego ojca, ale na pewno będzie żył.(…)
Ale mówicie: Czemu? Czy syn nie ponosi kary za nieprawość ojca? Gdy syn czynił to, co prawe i sprawiedliwe, i przestrzegał wszystkich moich ustaw, i wypełniał je, na pewno będzie żył. Dusza, która grzeszy, umrze. Syn nie poniesie kary za nieprawość ojca ani ojciec nie poniesie kary za nieprawość syna. Sprawiedliwość sprawiedliwego pozostanie na nim, a niegodziwość niegodziwego pozostanie na nim.
[Ezechiela 18:14-20]
Ojcowie nie poniosą śmierci za dzieci ani dzieci nie poniosą śmierci za ojców. Każdy za swój grzech poniesie śmierć.
[Powtórzonego Prawa 24:16]
Na tej pustyni padną wasze trupy, wy wszyscy, którzy zostaliście spisani w pełnej liczbie, od dwudziestu lat wzwyż, którzy szemraliście przeciwko mnie. Na pewno nie wejdziecie do ziemi, o której przysiągłem, że was w niej osiedlę, oprócz Kaleba, syna Jefunnego, i Jozuego, syna Nuna. Wasze dzieci zaś, o których mówiliście, że staną się łupem, te wprowadzę i one poznają ziemię, którą wyście wzgardzili.
[Księga Liczb 14:29-31]
