BOŻE PRZYMIERZA W BIBLII - CZ. 1

Przymierza stanowią kluczowy element Bożego planu zbawienia objawionego w Biblii. Są to swego rodzaju umowy, które Bóg zawierał zarówno z narodem, jak i poszczególnymi osobami. W historii biblijnej znajdujemy zarówno przymierza bezwarunkowe, oparte wyłącznie na Bożej obietnicy, jak i warunkowe, wymagające posłuszeństwa człowieka. Przyjrzyjmy się, o jakich przymierzach czytamy w Biblii, które z nich są aktualne i czego one dotyczą.

1. PRZYMIERZE Z NOEM

Strony: Bóg i cała ludzkość (przez Noego).
Charakter: Bezwzględne (bezwarunkowe).
Obietnica: Bóg zobowiązał się, że nigdy więcej nie zniszczy ziemi przez potop.
Znak: Tęcza.
Status: Aktualne

Potem Bóg powiedział do Noego i do jego synów z nim: A ja, oto ja ustanawiam moje przymierze z wami i z waszym potomstwem po was; I z wszelką żywą istotą, która jest z wami, z ptactwem, bydłem oraz z wszelkim zwierzęciem ziemi, które jest z wami, od wszystkich, które wyszły z arki, aż do każdego zwierzęcia ziemi. Ustanowię moje przymierze z wami. Nie będzie już więcej zgładzone wszelkie ciało wodami potopu ani nie będzie już więcej potopu, który miałby zniszczyć ziemię. I Bóg powiedział: To jest znak przymierza, które ja ustanawiam między mną a wami i między wszelką żywą istotą, która jest z wami, na wieczne pokolenia. Kładę na obłoku mój łuk, który będzie na znak przymierza między mną a ziemią. I stanie się, gdy wzbudzę obłok nad ziemią, że ukaże się łuk na obłoku; I wspomnę na moje przymierze, które jest między mną a wami oraz wszelką żywą istotą cielesną. Nie będzie już więcej wód potopu, który miałby zniszczyć wszelkie ciało. Będzie więc ten łuk na obłoku i spojrzę na niego, aby przypomnieć sobie wieczne przymierze między Bogiem a wszelką żywą istotą cielesną, która jest na ziemi. I Bóg powiedział do Noego: To jest znak przymierza, które ustanowiłem między mną a wszelkim ciałem, które jest na ziemi.

[Księga Rodzaju 9:8-17]

2. PRZYMIERZE Z ABRAHAMEM (PIERWOTNIE)

Przymierze, które Bóg zawarł z Abrahamem dotyczy wielu różnych kwestii:

a) obietnica potomka obietnicy, licznego potomstwa i zostania ojcem narodów i królów – WYPEŁNIONA. Abraham uwierzył w tę obietnicę i ta wiara została mu poczytana za sprawiedliwość.

Uczynię cię niezmiernie płodnym i od ciebie wywiodę narody, i od ciebie będą pochodzić królowie.
[Księga Rodzaju 17:6]

I uwierzył PANU, i poczytano mu to za sprawiedliwość.
[Księga Rodzaju 15:6]

b) obietnica odziedziczenia ziemi Kanaan przez Jego potomków – WYPEŁNIONA

Bo całą ziemię, którą widzisz, dam tobie i twemu potomstwu na wieki.
[Księga Rodzaju 13:5]

c) przymierze błogosławieństwa dla Niego i Jego potomstwa

(…) będę ci błogosławił i rozsławię twoje imię, i będziesz błogosławieństwem. I będę błogosławił tym, którzy tobie będą błogosławić; a tych, którzy przeklinają ciebie, będę przeklinać. W tobie będą błogosławione wszystkie narody ziemi.
[Księga Rodzaju 12:2-3]

I w twoim potomstwie będą błogosławione wszystkie narody ziemi, dlatego że posłuchałeś mojego głosu.
[Księga Rodzaju 22:18]

Obietnica: w Abrahamie i jego potomstwu jest błogosławiony naród wybrany, dziedzice Bożych obietnic.

Strony: Bóg, Abraham i jego dziedzice po linii Izaaka
Charakter: Bezwzględne (bezwarunkowe).
Obietnica: błogosławieństwo Boże
Znak: Obrzezanie napletka
Status: Zaktualizowane w Jezusie Chrystusie (omówione niżej)

Każdy mężczyzna wśród was ma być obrzezany. Obrzezacie więc ciało waszego napletka; to będzie znakiem przymierza między mną a wami. Każdy syn wśród was w ósmym dniu życia będzie obrzezany, każdy mężczyzna przez wszystkie pokolenia, tak narodzony w domu, jak i nabyty za pieniądze od jakiegokolwiek cudzoziemca, który nie pochodzi z twego potomstwa. Urodzony w twoim domu i nabyty za twoje pieniądze musi być obrzezany. A moje przymierze będzie na waszym ciele jako wieczne przymierze. A nieobrzezany mężczyzna, któremu nie obrzezano ciała jego napletka, ta dusza będzie wykluczona ze swego ludu, bo złamała moje przymierze.

[Księga Rodzaju 17:11-14]

PRZYMIERZE Boga Z ABRAHAMEM (DZISIAJ)

Apostoł Paweł w liście do Galacjan wskazuje, ze przymierze Boga z Abrahamem jest aktualne w Jezusie Chrystusie!

(…)Wiedzcie zatem, że ci, którzy są z wiary, ci są synami Abrahama.

(…) Otóż Abrahamowi i jego potomkowi zostały dane obietnice. Nie mówi: I jego potomkom, jak o wielu, ale jak o jednym: I twemu potomkowi, którym jest Chrystus.

(…)Wszyscy bowiem jesteście synami Bożymi przez wiarę w Chrystusa Jezusa. Bo wszyscy, którzy zostaliście ochrzczeni w Chrystusie, przyodzialiście się w Chrystusa. Nie ma Żyda ani Greka, nie ma niewolnika ani wolnego, nie ma mężczyzny ani kobiety; wszyscy bowiem jedno jesteście w Chrystusie Jezusie. A jeśli należycie do Chrystusa, to jesteście potomstwem Abrahama, a zgodnie z obietnicą – dziedzicami.

[List do Galacjan 3:7 + 3:16 + 3:26-29]

Strony: Bóg i potomstwo Abrahama (Pan Jezus i członkowie Jego ciała)
Charakter: Bezwzględne (bezwarunkowe).
Obietnica: błogosławieństwo Boże (zaliczenie do ludu Bożego), dziedzictwo Królestwa Bożego
Znak: Obrzezanie serca (przez opamiętanie) i obrzezanie ciała grzesznego (przez chrzest wodny)
Status: Aktualne

Znak obrzezania serca to tak naprawdę opamiętanie z grzechów.

Nie ten bowiem jest Żydem, kto jest Żydem na zewnątrz, ani nie to jest obrzezaniem, co jest na zewnątrz, na ciele; Ale ten jest Żydem, kto jest nim wewnątrz, i to jest obrzezanie, co jest obrzezaniem serca, w duchu, nie w literze, którego chwała nie pochodzi od ludzi, lecz od Boga.
[List do Rzymian 2:28-29]

Obrzezanie (zrzucenie ciała grzesznego) i przyobleczenie w Chrystusa zachodzi przez biblijny chrzest wodny.

W nim też zostaliście obrzezani obrzezaniem nie ręką uczynionym, lecz obrzezaniem Chrystusa, przez zrzucenie grzesznego ciała doczesnego; Pogrzebani z nim w chrzcie, w którym też razem z nim zostaliście wskrzeszeni przez wiarę, która jest działaniem Boga, który go wskrzesił z martwych.

[List do Kolosan 2:11-12]

2+ CZYLI DWA PRZYMIERZA - SARA / HAGAR

Bóg zawierając przymierze z Abrahamem, zawarł je również z jego żoną – Sarą. Podobnie jak Abrahamowi, Bóg obiecał jej, że będzie błogosławiona oraz będzie matką narodów i królów.

(…)I będę jej błogosławił, i dam ci z niej syna. Będę jej błogosławił i będzie matką narodów, i od niej będą pochodzić królowie narodów.
[Księga Rodzaju 17:16]

Spójrzcie na Abrahama, waszego ojca, i na Sarę, która was porodziła.(…)
[Księga Izajasza 51:2]

Także Nowy Testament nazywa Sarę matką wierzących.

Tak też Sara była posłuszna Abrahamowi, nazywając go panem. Jej córkami jesteście wy, jeśli tylko dobrze czynicie i nie dajecie się niczym zastraszyć.
[1 Piotra 3:6]

W liscie do Galacjan czytamy o proroczej symbolice potomstwa Sary względem potomstwa Hagar (niewolnicy Abrahama, która urodziła mu pierworodnego syna – Izmaela).

Powiedzcie mi, wy, którzy chcecie być pod prawem, czy nie słuchacie, co mówi prawo? Napisane jest bowiem, że Abraham miał dwóch synów, jednego z niewolnicy, a drugiego z wolnej. Lecz ten z niewolnicy urodził się według ciała, ten zaś z wolnej – według obietnicy. Ma to znaczenie alegoryczne: te kobiety oznaczają dwa przymierza: jedno z góry Synaj, które rodzi w niewolę – jest nim Hagar. Hagar bowiem to góra Synaj w Arabii, a odpowiada ona dzisiejszemu Jeruzalem, bo jest ono w niewoli wraz ze swoimi dziećmi. Natomiast Jeruzalem, które jest w górze, jest wolne i ono jest matką nas wszystkich.
(…) My więc, bracia, jak Izaak jesteśmy dziećmi obietnicy. Lecz jak kiedyś ten, który urodził się według ciała, prześladował tego, który urodził się według Ducha, tak dzieje się i teraz. Co jednak mówi Pismo? Wypędź niewolnicę i jej syna. Nie będzie bowiem syn niewolnicy dziedziczył z synem wolnej. Tak więc, bracia, nie jesteśmy dziećmi niewolnicy, ale wolnej.
[List do Galacjan 4:21-31]

Apostoł Paweł wyjaśnia w symboliczny sposób różnice między statusem wierzących według Nowego Przymierza, a wierzących według Starego Przymierza. Przedstawia dwie drogi, aktualne również dzisiaj:

A) ŻYCIE WEDŁUG DUCHA ŚWIĘTEGO – „SARA”

B) ŻYCIE POD PRAWEM, PRZEPISAMI, WEDŁUG CIAŁA – „HAGAR”

Sara (Izaak) – wolny, Boża Obietnica, Nowe Przymierze, prawo Ducha, zapisane w sercach, Góra Syjon (Niebo), Niebiańskie Jeruzalem, urodzony duchowo (nowonarodzony), syn obietnicy, będzie dziedzicem, żyje pod łaska i prawdą, sprawiedliwość w Chrystusie, wieczne przymierze, nie ma potępienia, chodzący według Ducha, będzie żył wiecznie

Hagar (Izmael) – cielesny, Stare Przymierze / Prawo Mojżeszowe, zapisane na kamiennych tablicach, Góra Synaj (Świat), obecna Jerozolima, urodzony naturalnie, z woli mężczyzny, nie będzie dziedziczył, żyje pod prawem, sprawiedliwość z wypełniania prawa, „opiekun” do przyjścia Mesjasza, przynosi potępienie, umrze.

3. PRZYMIERZE Z DAWIDEM

Gdy się dopełnią twoje dni i zaśniesz ze swoimi ojcami, wzbudzę po tobie twojego potomka, który wyjdzie z twego wnętrza, i umocnię jego królestwo. On zbuduje dom dla mojego imienia, a ja utwierdzę tron jego królestwa na wieki.
(…)
I twój dom, i twoje królestwo będą utwierdzone na wieki przed tobą, a twój tron będzie trwał na wieki.
[2 Samuela 7:12-13+16]

Strony: Bóg i Dawid oraz jego dziedzice.
Charakter: Bezwzględne (bezwarunkowe).
Obietnica: Bóg zobowiązał się, że potomstwo Dawida będzie królować na wieki.
Znak: Tron Dawida.
Status: Początkowo wypełnione w Salomonie, który zbudował świątynię oraz w jego następcach. Ostatecznie wypełnione w Jezusie Chrystusie, który pochodzi z rodu Dawida i na wieczność objął królestwo nad Izraelem. On zbudował trwałą, wieczną Świątynię, którym jest Jego ciało.

Oto nadchodzą dni, mówi PAN, w których wzbudzę Dawidowi sprawiedliwą Latorośl i będzie panować Król, i będzie mu się szczęściło; będzie wykonywał sąd i sprawiedliwość na ziemi.
[Księga Jeremiasza 23:5]

W tym dniu bowiem, mówi PAN zastępów, złamię jego jarzmo znad twojej szyi i rozerwę twoje więzy, i cudzoziemcy już nie będą go ujarzmiać; Ale będą służyć PANU, swemu Bogu, i Dawidowi, swemu królowi, którego im wzbudzę.
[Księga Jeremiasza 30:8-9]

Będzie on wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da mu tron jego ojca Dawida.
[Ewangelia Łukasza 1:32]

Odpowiedział im Jezus: Zburzcie tę świątynię, a w trzy dni ją wzniosę. Wtedy Żydzi powiedzieli: Czterdzieści sześć lat budowano tę świątynię, a ty ją w trzy dni wzniesiesz? Ale on mówił o świątyni swego ciała.
[Ewangelia Jana 2:19-21]

Udostępnij