DATA ŚMIERCI (UKRZYŻOWANIA) JEZUSA CHRYSTUSA

W tradycji chrześcijańskiej przyjęło się, że Jezus Chrystus został ukrzyżowany w piątek, a zmartwychwstał w niedzielę. Jednak uważna analiza Biblii w zestawieniu z faktami historycznymi i kalendarzem hebrajskim wskazuje na inny, znacznie bardziej precyzyjny scenariusz. Wszystko wskazuje na to, że Jezus został ukrzyżowany w czwartek!

Tylko taki układ pozwala na dosłowne wypełnienie słów Jezusa o trzech dniach i trzech nocach w grobie, wyjaśnia obecność dwóch szabatów z rzędu oraz precyzyjnie łączy wydarzenia pasyjne z typologią baranka paschalnego.

W tym artykule krok po kroku przedstawimy, dlaczego dzień czwartkowy jest wiarygodną rekonstrukcją wydarzeń paschalnych opisanych w Ewangeliach.

PODSTAWOWE INFORMACJE POTRZEBNE, ABY ZROZUMIEĆ TEN TEMAT

a) Kalendarz żydowski

Kalendarz żydowski w czasach Jezusa był księżycowo-słoneczny. Miesiące rozpoczynały się od nowiu Księżyca. Nisan (inaczej Abib) to pierwszy miesiąc religijnego roku, zwykle przypadający na marzec/kwiecień w kalendarzu gregoriańskim.

b) Czas żydowski

W tradycji żydowskiej każdy dzień rozpoczynał się o zmierzchu, czyli po zachodzie słońca i trwał do kolejnego zachodu.

W pierwszej połowie kwietnia (orientacyjnie w czasie Paschy):

Zachód słońca (początek nowego dnia) wypada około godziny 18:15 – 18:30

Wschód słońca (świt) wypadał około 5:30 – 5:45

c) Szabaty tygodniowe i świąteczne

Szabat to dzień odpoczynku w judaizmie. W tym czasie Żydzi nie wykonywali żadnej pracy, nie podróżowali, nie gotowali – był to czas całkowitego spoczynku i skupienia na Bogu. Biblia rozróżnia 2 rodzaje szabatów:

Szabat tygodniowy przypada zawsze na sobotę (7. dzień tygodnia)
Szabat świąteczny to każdy dzień świąteczny, niezależnie od dnia tygodnia, w którym wypada. Przykład: 15 Nisan (pierwszy dzień Święta Przaśników) był zawsze traktowany jako „szabat”
Gdy świąteczny i tygodniowy szabat wypadały jeden po drugim, był to dwudniowy czas odpoczynku (np. piątek + sobota)

d) Założenia Święta Paschy

Wydarzenia pasyjne — ostatnia wieczerza, ukrzyżowanie, złożenie do grobu i zmartwychwstanie — są ściśle związane z przebiegiem święta Paschy i Przaśników. Każdy etap męki Jezusa wpisuje się w konkretne dni żydowskiego kalendarza, wypełniając symbolikę baranka paschalnego opisaną w Księdze Wyjścia.

Pascha (14 Nisan) to pamiątka wyjścia z Egiptu i ofiary baranka (Wj 12)
Po niej następowało Święto Przaśników (od 15 do 21 Nisan), trwające 7 dni
14 Nisan wieczorem spożywano wieczerzę paschalną, a 15 Nisan był dniem świątecznym – z zakazem pracy

e) Dzień przygotowania

Dzień przygotowania to dzień poprzedzający szabat – dosłownie dzień, w którym przygotowywano się do szabatu. Przygotowywano posiłki na szabat (bo w szabat nie wolno było gotować ani rozpalać ognia), sprzątano dom, zamykano sprawy codzienne, przygotowywano też ciała zmarłych. 14 Nisan (inaczej Abib) zawsze był dniem przygotowania do Święta.

W pierwszym miesiącu, czternastego dnia tego miesiąca, o zmierzchu, jest Pascha PANA. A piętnastego dnia tego miesiąca będzie Święto Przaśników dla PANA. Przez siedem dni będziecie jeść przaśne chleby. Pierwszego dnia będziecie mieć święte zgromadzenie. Nie będziecie wykonywać żadnej uciążliwej pracy.
[Kapłańska 23:5-7]

Ten miesiąc będzie dla was początkiem miesięcy, będzie dla was pierwszym miesiącem roku. Powiedzcie całemu zgromadzeniu Izraela: Dziesiątego dnia tego miesiąca każdy weźmie sobie baranka dla rodziny, jednego baranka dla domu. A jeśli rodzina jest zbyt mała, aby zjeść baranka, niech dobierze go razem z sąsiadem, który jest najbliższy jej domu, według liczby dusz, naliczywszy tyle osób, ile mogłoby zjeść baranka. Wasz baranek ma być bez skazy, jednoroczny samiec. Weźmiecie go spośród owiec albo kóz. Będziecie go strzegli aż do czternastego dnia tego miesiąca, a wtedy całe zgromadzenie Izraela zabije go pod wieczór.
[Wyjścia 12:2-6]

f) Pan Jezus – Baranek Paschalny złożony za grzechy świata. Biblia wielokrotnie nazywa Chrystusa Barankiem. Czytamy o tym w: Jn 1:29, 1:36, 1 Kor 5:7, 1 Pt 1:19, Obj 5:6, 5:12, 13:8

Chrystus bowiem, nasza Pascha, został ofiarowany za nas. [1 Koryntian 5:7]

1. CO NA PEWNO WIEMY O DACIE UKRZYŻOWANIA?

a) Pan Jezus na pewno zmartwychwstał w niedzielę

Biblia wielokrotnie wskazuje Zmartwychwstanie w dzień po szabacie (sobocie), w pierwszy dzień tygodnia, czyli niedzielę). (Jn 20:1, Mk 16:2, Łk 24:1)

b) Śmierć około godziny 15:00

Pan Jezus umarł około godziny 15:00 (to dziewiąta godzina wg czasu Żydowskiego) (Mt 27:46, Mk 15:34, Łk 23:44)

c) Śmierć 14 dnia Nisan – w dniu Przygotowania – dzień przed Świętem Przaśników

Biblia wyraźnie wskazuje, że śmierć Pana Jezusa na krzyżu wypadła w dniu Święta Paschy, wtedy, kiedy według założeń tego święta Żydzi mieli zabijać baranki paschalne. Był to tzw. dzień Przygotowania przed dniem szabatowym, w którym nie wolno było m.in. pracować.

A był to dzień przygotowania Paschy, około godziny szóstej. I powiedział Piłat do Żydów: Oto wasz król! [Jn 19:14]

Wtedy Żydzi, aby ciała nie zostały na krzyżu na szabat, ponieważ był dzień przygotowania (bo ten dzień szabatu był wielkim dniem), prosili Piłata, aby połamano im golenie i zdjęto ich. [Jn 19:31]

A ponieważ był dzień przygotowania, który jest przed szabatem, i nastał już wieczór; [Mk 15:42]

Następnego dnia, pierwszego po dniu przygotowania, naczelni kapłani i faryzeusze zebrali się u Piłata;
[Mt 27:62]

A był to dzień przygotowania i zbliżał się szabat. [Łk 23:54]

d) Chrystus został pospiesznie złożony do grobu

Pan Jezus został pospiesznie złożony do grobu z powodu zbliżającego się Wielkiego Dnia Szabatu (Jn 19:31-32). Jak tłumaczyliśmy wyżej śmierć nastąpiła ok. godziny 15, natomiast kolejny dzień według kalendarza Żydowskiego – dzień Szabatu – rozpoczynał się około 18:15. A więc Józef z Arymatei i Nikodem mieli bardzo mało czasu na złożenie Pana Jezusa w grobie!

Pomiędzy zdjęciem z krzyża, jak czytamy Józef z Arymatei udał się do Piłata wyprosić o ciało Pana Jezusa, a następnie wraz z Nikodem pospiesznie złożyli je w grobie.

e) z powodu zbliżającego się szabatu, ciało Pana Jezusa nie zostało dokładnie przygotowane

Jak czytamy, niewiasty oglądały, gdzie złożono Pana Jezusa w grobie, a następnie pospiesznie zaczęły przed szabatem przygotowywanie wonności i olejków potrzebnych do namaszczenia ciała. (Łk 23:55-56)

W tradycji żydowskiej czynności pogrzebowe — takie jak namaszczenie ciała olejkami i wonnościami, dokładne obmycie i owinięcie w całun — miały ogromne znaczenie. Były wyrazem szacunku dla zmarłego i formą uczczenia jego pamięci. Niedokończenie tych rytuałów uważano za poważne zaniedbanie. Z fragmentów poniżej jasno wynika, że kobiety planowały dokończyć pochówek, NAJSZYBCIEJ jak tylko będzie to możliwe.

Udały się w tym celu o świcie w niedzielę do grobu. Po drodze do grobu lub jeszcze wieczorem poprzedniego dnia (szabat kończył się ok. 18:15 w sobotę) nakupiły jeszcze brakujących wonności. (Mk 16:1-2)

(…)Poszły też za nim kobiety, które przybyły z nim z Galilei. Zobaczyły grobowiec i jak złożono jego ciało. A gdy wróciły, przygotowały wonności i olejki. Lecz w szabat odpoczywały zgodnie z przykazaniem. (Łk 23:55-56)

Pierwszego dnia tygodnia wczesnym rankiem przyszły do grobu, niosąc wonności, które przygotowały, a z nimi i inne kobiety; (Łk 24:1)

A gdy minął szabat, Maria Magdalena, Maria, matka Jakuba, i Salome nakupiły wonności, aby pójść i namaścić go. Pierwszego dnia po szabacie, wczesnym rankiem, gdy wzeszło słońce, przyszły do grobu. (Mk 16:1-2)

2. DLACZEGO UKRZYŻOWANIE W CZWARTEK?

1) Pan Jezus zapowiedział, że będzie „w sercu ziemi” 3 dni i 3 noce

	Zakres czasowy
1 dzień	czwartek od około 15:00 – 18:15
2 dzień	piątek
3 dzień	sobota
1 noc	z czwartku na piątek
2 noc	z piątku na sobotę
3 noc	z soboty na niedzielę

Tylko ukrzyżowanie w czwartek spełnia ten warunek.

Jak bowiem Jonasz był w brzuchu wieloryba trzy dni i trzy noce, tak Syn Człowieczy będzie w sercu ziemi trzy dni i trzy noce.
[Ewangelia Mateusza 12:40]

Biblia mówi wielokrotnie o Zmartwychwstaniu 3 dnia (Mt 16:21, 17:23, 20:19 / Łk 9:22, 18:33, 24:7 24:46 / Dz 10:40, 1 Kor 15:4) lub też po 3 dniach (Mk 8:31, 9:31, 10:34 / Mt 27:63) oraz zapowiedź, że Pan Jezus w 3 dni odbuduje Świątynię.

2) 2 Szabaty pod rząd

Jak już wytłumaczyliśmy wyżej, istnieje możliwość wystąpienia 2 szabatów pod rząd. Byłby to szabat w piątek związany ze Świętem Przaśników (tzw. wielki dzień szabatu Jn 19:31), a po nim standardowy szabat sobotni.

Z powodu wystąpienia 2 szabatów pod rząd kobiety nie mogły wcześniej niż w niedzielę rano dokończyć czynności pogrzebowych.

W ewangelii Mateusza czytamy, że kobiety przyszły do grobu „PO SZABATACH” w liczbie mnogiej! To tłumaczenie pochodzi z przekładów dosłownych – biblii interlinearnej i bardzo rzadko pada w jakimkolwiek przekładzie Biblii.

Mamy tam greckie słowo: σαββάτων – liczba mnoga od „szabat”, czyli dosłownie „szabatów”

„Po szabatach, o świcie pierwszego dnia tygodnia, przyszła Maria Magdalena i druga Maria, aby obejrzeć grób.”
[Ewangelia Mateusza 28:1] – tłumaczenie dosłowne

3) Wypełnienie Świąt

Jezus Chrystus, jako Baranek Boży, wypełnił proroctwa i przepisy dotyczące świąt wiosennych. Oto przykłady:

Według Bożych wytycznych zapisanych w Księdze Wyjścia (Wj 12:3-6) Żydzi mieli wziąć 10 dnia Nisan baranka bez skazy do domu na ofiarę składaną 14 dnia Nisan. Jezus, jako Baranek Boży, 10 dnia miesiąca Nisan (Niedziela Palmowa), wjechał do „swojego domu”, czyli do Jerozolimy, a następnie wszedł do Świątyni, gdzie rozgonił kupujących (którzy pilnie nabywali baranki na święto). Cztery dni później, dnia 14 Nisan, w czwartek, został ukrzyżowany.

Wymogi tego Święta bardzo mocno wskazują na czwartek jako dzień ukrzyżowania!

Oto przykłady wypełnionych przepisów świąt:

Baranek paschalny miał być bez skazy, zabity wieczorem. Jego krew chroniła przed śmiercią – Jezus umiera dokładnie w dniu Paschy jako „Baranek Boży”.
Baranek był wybierany 4 dni wcześniej i badany (Wj 12:3–6) – Jezus wjeżdża do Jerozolimy właśnie tego dnia (niedziela) i jest „badany” przez faryzeuszy i kapłanów (Mt 21–23)
Święto Przaśników – Symbolem jest czystość, bez grzechu (przaśny chleb). Pan Jezus nazwany jest m.in. chlebem życia.
Dzień Pierwocin (Święto Przepisów Snopów) – dzień po szabacie składano pierwszy snop jęczmienia jako zapowiedź plonów (Kapł. 23:10–11) – Jezus zmartwychwstaje w tym dniu jako „pierwociny spośród umarłych” (1 Kor 15:20–23)
Zakaz łamania kości baranka paschalnego (Wj 12:46; Lb 9:12) – Jezusowi nie złamano kości na krzyżu, mimo że złamano je innym ukrzyżowanym (J 19:33–36)
Przez 7 dni nie wolno było mieć niczego kwaszonego w domu (Wj 12:15) – W Nowym Testamencie „kwas” to symbol grzechu i obłudy, a Jezus jako przaśny chleb jest doskonale czysty (1 Kor 5:7–8)
Każda żydowska rodzina musiała usunąć kwas z domów przed 14 Nisan – Jezus oczyszcza świątynię z kupców zaraz po wjeździe do Jerozolimy
Dzień Pięćdziesiątnicy – (Szawuot) – (50 dni od Święta Pierwocin) – Pierwotnie Bóg nadał wtedy Izraelowi Prawo – Pan Jezus wypełnił to Święto zsyłając Ducha Świętego i nadając Prawo w naszych sercach. Zarówno nadanie Tory na Synaju, jak i Zesłanie Ducha Świętego w Dziejach Apostolskich zawierają widoczny znak ognia. Tamtego dnia umarło 3000 Izraelitów (z powodu odstępstwa), a w dniu Pięćdziesiątnicy w NT 3000 osób się nawróciło.

DLACZEGO NIE PIĄTEK? – Brak 3 dni i 3 nocy. Brak w ogóle 3 dni. Brak spełnienia wymogów Święta Paschy odnośnie 10 Nisan i 14 Nisan. Brak 2 szabatów przed Zmartwychwstaniem.

DLACZEGO NIE ŚRODA?

za dużo dni i nocy.
wtedy też 10 Nisan wypadłby w sobotę, a więc szabat. To dyskwalifikuje środę, bo jest niemożliwe, aby w taki dzień nastąpiło huczne wejście do Jerozolimy i rozgonienie kupujących – w szabat handel był zakazany, a na pewno w Świątyni.
kobiety przyszłyby do grobu już w piątek, aby dokończyć czynności pogrzebowe (nic nie wskazuje, aby odpychała je obecność strażników, ponieważ w niedzielę także tam byli). Najpewniej kobiety nie wiedziały o strażnikach grobu i nie były świadome przeszkód, bo zastanawiały się nad tym, kto im odepchnie kamień. Nikodem już przeprowadził zasadnicze namaszczenie zapewniając około 30kg mieszaniny Mirry i Aloesu, co stanowi wręcz królewską ilość. Kobiety nie musiały więc szykować aż takiej ilości i ich przygotowania były raczej uzupełnieniem. Tak więc dodatkowy zakup wonności po szabacie był możliwy od ok. 18:15 w sobotę np. u osoby zajmującej się zielarstwem w sąsiedztwie i żadna logika nie wskazuje, aby musiał to być jakiś całodniowy proces.
werset w Mt 28:1 o „szabatach” nie byłby precyzyjny gdyby nie było dwóch szabatów. pod rząd.

3. CZY WIADOMO KTÓRY TO BYŁ ROK?

Biblia i historia dają nam pewne ramy co do roku ukrzyżowania:

a) Jan Chrzciciel zaczął działalność w piętnastym roku panowania cesarza Tyberiusza (Łk 3:1) – czyli około roku 28/29 n.e.

b) Pan Jezus przyjął chrzest jakiś czas po rozpoczęciu działalności przez Jana. Biblia nie określa czasu trwania służby Jana, ale pamiętajmy, ze zdobył on duży rozgłos i ochrzcił mnóstwo ludzi. Od tego czasu do ukrzyżowania minęło najpewniej od 2 do 3,5 roku. Wyznacza to m.in chronologia Świąt Paschy opisanych w Ewangeliach (wg. ew. Jana najprawdopodobniej 3 Paschy).

c) Poncjusz Piłat i Kajfasz (arcykapłan) sprawowali swoje funkcje do roku 36 n.e. – jednak taki rok byłby bardzo odległy od początku działania Jana Chrzciciela

d) Grecki historyk Flegon, piszący w II wieku, wspomniał o niezwykłym zaciemnieniu słońca i trzęsieniu ziemi w „czwartym roku 202. olimpiady”, co odpowiada czasowi od lata 32 roku do lata 33 roku. O tym samym wydarzeniu pisał również Orygenes. To zaciemnienie zbiega się z relacją ewangeliczną o ciemności w czasie śmierci Jezusa (Mt 27:45), co stanowi niezależne źródło historyczne potwierdzające tę datę.

e) Źródła astronomiczne często podają piątek 3 kwietnia 33 roku jako dzień ukrzyżowania (14 Nisan kalendarza hebrajskiego). Te wyniki dostarcza rekonstrukcja kalendarza żydowskiego w odniesieniu do kalendarza gregoriańskiego oraz danych astronomicznych — przede wszystkim dotyczących fazy Księżyca. Te dane są jednak obarczone istotnym ryzykiem błędu z wielu powodów, m.in. sposobu wyznaczania Nowiów w tamtym okresie. Jeden dzień różnicy jest bardzo prawdopodobny więc mógłby to być również czwartek 2 kwietnia 33 roku.

2 kwietnia 33 roku – w czwartek – ok. godz 15:00
to najbardziej prawdopodobna data śmierci Jezusa Chrystusa.

Udostępnij