BOŻE PRZYMIERZA W BIBLII - CZ. 2
4. STARE PRZYMIERZE
- Strony: Bóg i naród Izraela (przez Mojżesza). Zawarte na górze Synaj.
- Charakter: Warunkowe (Izrael musiał przestrzegać Prawa).
- Obietnica: Bóg zobowiązał się do opieki, błogosławieństwa i ziemi dla Izraela, jeśli będą posłuszni Jego przykazaniom.
- Znak: Prawo Mojżeszowe (Dekalog i przepisy Tory), szabat, obrzezanie, krew zwierząt.
- Status: Nieaktualne (zastąpione przez Nowe Przymierze)
Dlatego teraz, jeśli posłuchacie mego głosu i będziecie przestrzegać mojego przymierza, będziecie moją szczególną własnością ponad wszystkie narody, bo do mnie należy cała ziemia. A wy będziecie mi królestwem kapłanów i narodem świętym. To są słowa, które będziesz mówić do synów Izraela. Wtedy Mojżesz przyszedł i zwołał starszych ludu, i wyłożył im wszystkie te słowa, które mu PAN nakazał.
[Księga Wyjścia 19:5-7]
Następnie wziął księgę przymierza i czytał ludowi, a oni powiedzieli: Wypełnimy wszystko, co PAN mówił, i będziemy posłuszni. Mojżesz wziął też krew i pokropił lud, mówiąc: Oto krew przymierza, które PAN zawarł z wami, według wszystkich tych słów.
[Księga Wyjścia 24:7-8]
GŁÓWNE ZAŁOŻENIA STAREGO PRZYMIERZA
Prawo Mojżeszowe jako fundament przymierza – obejmowało prawo moralne, społeczne, karne, podatkowe, dziedziczenia i inne, regulując życie Izraela jako ludu Bożego.
Dziesięć Przykazań – podstawowy zestaw norm moralnych i religijnych, które miały kształtować relację Izraela z Bogiem i ludźmi. (Wj 20:1-17; Pwt 5:6-21)
Przestrzeganie przymierza i konsekwencje (błogosławieństwo lub przekleństwo) – Izrael miał być wierny Bogu, a w zamian otrzymałby ochronę, pomyślność i ziemię. Nieposłuszeństwo skutkowało klątwami, niewolą i rozproszeniem. (Pwt 28:1-68; Kpł 26:1-46)
System ofiarniczy – ofiary były sposobem na oczyszczenie z grzechów i utrzymanie relacji z Bogiem. Wymagały krwi różnych zwierząt jako tymczasowego przebłagania za grzechy. (Kpł 1-7)
Kult Świątynny – centralnym miejscem oddawania czci Bogu był najpierw Namiot Spotkania (Przybytek), a potem Świątynia w Jerozolimie. Kult obejmował ofiary, modlitwy i kadzidła. (Wj 25-27, 40:34-38)
Kapłaństwo Lewickie – jedynie potomkowie Aarona mogli sprawować funkcję kapłańską, a Lewici pomagali w obsłudze Świątyni. Kapłani pośredniczyli między ludem a Bogiem. (Wj 28-29; Kpł 8-10; Lb 3:5-10)
Szabaty i Święta – cotygodniowy odpoczynek (Szabat) oraz coroczne święta: Pascha, Święto Przaśników, Święto Tygodni (Pięćdziesiątnica), Dzień Przebłagania (Jom Kipur), Święto Namiotów. (Kpł 23; Pwt 16:1-17)
Obrzezanie napletka – znak przynależności do przymierza z Abrahamem, który obowiązywał wszystkich mężczyzn w Izraelu. (Rdz 17:9-14; Kpł 12:3)
Zasady posiadania i dziedziczenia ziemi – ziemia była dziedziczna i nie mogła być trwale sprzedana poza rodzinę. Co 50 lat w Roku Jubileuszowym ziemia wracała do pierwotnych właścicieli. (Kapłańska 25:23-34; Liczb 36:7-9)
- Kwestie dotyczące pokarmów – Prawo o czystych i nieczystych zwierzętach – Izraelici mieli zakaz spożywania niektórych zwierząt (np. wieprzowiny, skorupiaków). Prawo to miało odróżniać ich od innych narodów i symbolizować duchową czystość. (Kpł 11; Pwt 14:3-21)
- Dziesięciny – Dziesięcina była systemem finansowego wsparcia dla Lewitów i kapłanów, którzy nie posiadali własnych ziem i żyli ze służby świątynnej. Oprócz podstawowej dziesięciny istniały dodatkowe dziesięciny przeznaczone na potrzeby ubogich i na święta. (Kpł 27:30; Lb 18:21-26; Pwt 14:28-29)
ZAPOWIEDŹ NOWEGO PRZYMIERZA
Bóg zapowiadał nadejście Nowego Przymierza (szczególnie przez proroka Jeremiasza i Ezechiela).
Oto nadchodzą dni, mówi PAN, kiedy zawrę z domem Izraela i z domem Judy nowe przymierze; Nie takie przymierze, jakie zawarłem z ich ojcami w dniu, kiedy ująłem ich za rękę, aby ich wyprowadzić z ziemi Egiptu. Oni bowiem złamali moje przymierze, chociaż ja byłem ich mężem, mówi PAN. Ale takie będzie przymierze, które zawrę z domem Izraela po tych dniach, mówi PAN: Włożę moje prawo w ich wnętrzu i wypisze je na ich sercach. I będę ich Bogiem, a oni będą moim ludem. I nikt nie będzie już uczył swego bliźniego ani nikt swego brata, mówiąc: Poznaj PANA, bo wszyscy będą mnie znali, od najmniejszego aż do największego z nich, mówi PAN. Przebaczę bowiem ich nieprawość, a ich grzechów nigdy więcej nie wspomnę.
[Jeremiasza 31:31-34]
Zawrę też z nimi przymierze pokoju, które będzie przymierzem wiecznym z nimi. Osadzę ich i rozmnożę, i umieszczę swoją świątynię pośród nich na wieki. Mój przybytek będzie wśród nich i będę ich Bogiem, a oni będą moim ludem. I poznają narody, że ja jestem PANEM, który uświęca Izraela, gdy moja świątynia będzie wśród nich na wieki.
[Ezechiela 36:26-28]
STARE PRZYMIERZE ZOSTAŁO ZASTĄPIONE NOWYM
Podczas Ostatniej Wieczerzy Jezus zapowiedział Nowe Przymierze, ustanawiając pamiątkę Jego śmierci. Była to zapowiedź, ale samo Nowe Przymierze weszło w życie po śmierci Jezusa na krzyżu (ofiara Baranka). Zmartwychwstanie potwierdziło skuteczność tej ofiary.
List do Hebrajczyków jest głównym listem, który opisuje nam kwestie zastąpienia Starego Przymierza przez Nowe. Odsyłamy, aby go studiować. Oto główne fragmenty z tego Listu i z innych miejsc:
Potem wziął kielich, złożył dziękczynienie i dał im, mówiąc: Pijcie z niego wszyscy; To bowiem jest moja krew nowego testamentu, która wylewa się za wielu na przebaczenie grzechów.
[Ewangelia Mateusza 26:27-28]
A gdy Jezus skosztował octu, powiedział: Wykonało się. I schyliwszy głowę, oddał ducha.
[Ewangelia Jana 19:30]
Tymczasem, ganiąc ich, mówi: Oto nadchodzą dni, mówi Pan, gdy zawrę z domem Izraela i z domem Judy nowe przymierze. Nie takie przymierze, jakie zawarłem z ich ojcami w dniu, gdy ująłem ich za rękę, aby ich wyprowadzić z ziemi Egiptu. Ponieważ oni nie wytrwali w moim przymierzu, ja też przestałem o nich dbać, mówi Pan. Takie zaś jest przymierze, które zawrę z domem Izraela po tych dniach, mówi Pan: Dam moje prawa w ich umysły i wypiszę je na ich sercach. I będę im Bogiem, a oni będą mi ludem. I nikt nie będzie uczył swego bliźniego ani nikt swego brata, mówiąc: Poznaj Pana, bo wszyscy będą mnie znali, od najmniejszego aż do największego z nich. Będę bowiem łaskawy dla ich występków, a ich grzechów i nieprawości więcej nie wspomnę. A gdy mówi „nowe”, uznaje pierwsze za przedawnione; a to, co się przedawnia i starzeje, bliskie jest zaniku.
[List do Hebrajczyków 8:8-13]
On też uczynił nas zdolnymi sługami nowego testamentu, nie litery, ale Ducha; litera bowiem zabija, Duch zaś ożywia.
[2 List do Koryntian 3:6]
Gdyby więc doskonałość była osiągalna przez kapłaństwo lewickie – gdyż lud otrzymał prawo oparte na nim – to jaka byłaby jeszcze potrzeba, aby pojawił się inny kapłan według porządku Melchizedeka, a nie był mianowany według porządku Aarona? A skoro zmienia się kapłaństwo, musi też nastąpić zmiana prawa.
[List do Hebrajczyków 7:11-12]
I dlatego jest pośrednikiem nowego testamentu, ażeby przez śmierć poniesioną dla odkupienia występków, popełnionych za pierwszego testamentu, ci, którzy zostali powołani, otrzymali obietnicę wiecznego dziedzictwa. Gdzie bowiem jest testament, tam musi nastąpić śmierć tego, który go sporządził. (…) Chrystus bowiem wszedł nie do świątyni zbudowanej ręką, która była odbiciem prawdziwej, ale do samego nieba, aby teraz stawać dla nas przed obliczem Boga; I nie po to, żeby często ofiarować samego siebie jak najwyższy kapłan, który wchodzi co roku do Miejsca Najświętszego z cudzą krwią; Bo inaczej musiałby cierpieć wiele razy od początku świata. Lecz teraz na końcu wieków pojawił się raz dla zgładzenia grzechu przez ofiarowanie samego siebie.
[List do Hebrajczyków 9:15-26]
Powiedziawszy wyżej: Ofiar, darów, całopaleń i ofiar za grzech nie chciałeś i nie podobały się tobie, choć składa się je zgodnie z prawem; Następnie powiedział: Oto przychodzę, abym spełniał twoją wolę, o Boże. Znosi pierwsze, aby ustanowić drugie. Za sprawą tej woli jesteśmy uświęceni przez ofiarę ciała Jezusa Chrystusa raz na zawsze. A każdy kapłan staje codziennie do wykonywania służby Bożej, wiele razy składając te same ofiary, które nigdy nie mogą zgładzić grzechów. Lecz ten, gdy złożył jedną ofiarę za grzechy na zawsze, zasiadł po prawicy Boga; Oczekując odtąd, aż jego nieprzyjaciele będą położeni jako podnóżek pod jego stopy. Jedną bowiem ofiarą uczynił doskonałymi na zawsze tych, którzy są uświęceni. A poświadcza nam to także Duch Święty. Bo powiedziawszy najpierw: Takie jest przymierze, które zawrę z nimi po tych dniach, mówi Pan: Włożę moje prawa w ich serca i wypiszę je na ich umysłach; Potem dodaje: A ich grzechów i nieprawości więcej nie wspomnę. Gdzie zaś jest ich odpuszczenie, tam nie potrzeba już ofiary za grzech.
[List do Hebrajczyków 10:8-18]
5. NOWE PRZYMIERZE
Strony: Bóg i wszyscy wierzący w Jezusa Chrystusa (Żydzi i poganie) – zawarte przez krew Chrystusa.
Obietnica: Przebaczenie grzechów, dar Ducha Świętego, życie wieczne, dziedzictwo w Królestwie Bożym i wiele innych.
Warunek: Dołączenie do duchowego ciała Pana Jezusa przez Opamiętanie (obrzezanie serca), chrzest wodny jako pochowanie starego życia w Chrystusie oraz wytrwanie w Nim.
Status: Aktualne i wieczne
STARE ZAŁOŻENIA ZOSTAŁY ZASTĄPIONE NOWYMI:
Nowe Przymierze na nowy sposób reguluje i definiuje założenia znane ze Starego Testamentu. Oto przykłady:
| Stare Przymierze | Zastąpione przez Nowe Przymierze |
|---|---|
| System ofiarniczy | Pan Jezus złożył ostateczną, doskonałą ofiarę na krzyżu. Nie ma już potrzeby składania ofiar. (Hbr 9:11-14; Hbr 10:10-14) |
| Kult Świątynny | Wierzący są świątynią Ducha Świętego, a Jezus jest prawdziwą Świątynią. (1 Kor 3:16; Jn 4:23-24) |
| Kapłaństwo Lewickie (kapłani z synów Aarona) | Jezus Chrystus jako Najwyższy Kapłan jest jedynym pośrednikiem między Bogiem a ludźmi, a wszyscy wierzący są duchowym kapłaństwem. (Hbr 7:23-28; 1 Pt 2:5-9) |
| Szabat sobotni | Wierzący mają wieczny odpoczynek w Jezusie. Szabat był cieniem rzeczy przyszłych. (Kol 2:16-17; Hbr 4:9-11) |
| Obrzezanie napletka | W Nowym Przymierzu prawdziwe obrzezanie dotyczy serca poprzez opamiętanie i ciała grzesznego przez chrzest wodny. (Rz 2:28-29; Kol 2:11-12) |
| Zasady posiadania i dziedziczenia ziemi | Wierzący nie są związani z ziemią Izraela, ale oczekują niebiańskiego dziedzictwa. (Mt 5:5; Hbr 11:13-16) |
| Prawo o pokarmach | Jezus ogłosił, że to, co wchodzi do ust, nie kala człowieka, lecz to, co wychodzi z serca. (Mk 7:18-19; Dz 10:13-15) |
| Dziesięciny | Nowe Przymierze nie nakłada obowiązkowych dziesięcin, lecz zachęca do ofiarności według miary serca. (2 Kor 9:7; Gal 6:6) |
| Dziesięć Przykazań | Z wyjątkiem przestrzegania szabatu, te przykazania są potwierdzone jako obowiązujące przez Nowy Testament. Prawo wypisane jest jednak na sercach, a nie kamiennych tablicach. |
| Święta | Pan Jezus wypełnił święta wiosenne (Paschę, Przaśników, Pierwocin i Pięećdziesiątnicę) przy pierwszym przyjściu. |
Pan Jezus ustanowił lepsze i wieczne Nowe Przymierze. Przyszedł, aby wypełnić prawo.
Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo albo Proroków. Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić. Zaprawdę bowiem powiadam wam: Dopóki niebo i ziemia nie przeminą, ani jedna jota, ani jedna kreska nie przeminie z prawa, aż wszystko się wypełni. Kto by więc złamał jedno z tych najmniejszych przykazań i uczyłby tak ludzi, będzie nazwany najmniejszym w królestwie niebieskim. A kto by je wypełniał i uczył, ten będzie nazwany wielkim w królestwie niebieskim.
[Ewangelia Mateusza 5:17-19]
WAŻNE ZAŁOŻENIA NOWEGO PRZYMIERZA:
1. PAN JEZUS - NAJWYŻSZY PRAWODAWCA
Pan Jezusa jest prawodawcą i sam ostatecznie definiuje co jest dobre, a co złe, co należy czynić, a co nie.
Słyszeliście, że powiedziano przodkom: Nie będziesz zabijał, a kto by zabił, podlega sądowi. Lecz ja wam mówię: Każdy, kto się gniewa na swego brata bez przyczyny, podlega sądowi, a kto powie swemu bratu: Raka, podlega Radzie, a kto powie: Głupcze, podlega karze ognia piekielnego.
Słyszeliście, że powiedziano przodkom: Nie będziesz cudzołożył. Lecz ja wam mówię: Każdy, kto patrzy na kobietę, aby jej pożądać, już popełnił z nią cudzołóstwo w swoim sercu.
i inne…
(Mt 5:21-22 + 27-28)
Mojżesz, który otrzymał od Boga Prawo Starego Przymierza, zapowiedział nadejście większego Proroka – Jezusa Chrystusa. Ostrzegł, że każdy, kto Go nie posłucha, zostanie wytracony z ludu:
Mojżesz bowiem powiedział do ojców: Proroka jak ja wzbudzi wam Pan, wasz Bóg, spośród waszych braci. Jego będziecie słuchać we wszystkim, co wam powie. I stanie się, że każda dusza, która nie będzie słuchać tego proroka, będzie wytracona spośród ludu.
[Dzieje Apostolskie 3:22-23]
2. NOWE PRZYMIERZE TO RÓWNIEŻ ZASADY
Nowe Przymierze, opisane na kartach Ewangelii i Listów Apostolskich, zawiera liczne nakazy, zakazy, normy etyczne, zasady postępowania oraz rady dla uczniów Jezusa i wspólnot kościelnych.
Czytamy w nim m.in. o nakazie czynienia uczniami, misji głoszenia Ewangelii, sprawowania Wieczerzy Pańskiej, wezwaniu do opamiętania, a także o zakazie ponownego małżeństwa za życia małżonka i wielu innych ważnych kwestiach. W kilku miejscach Nowy Testament wymienia wręcz listy grzechów, które mogą zdyskwalifikować człowieka z udziału w życiu wiecznym.
Nowe Przymierze to także osobiste prowadzenie przez Ducha Świętego, który może kierować do konkretnej osoby indywidualne rady, nakazy i ostrzeżenia. Zatwardziałość na Bożą wolę w tych kwestiach również może oddalać człowieka od Boga.
3. UCZYNKI PRAWA, A POSŁUSZEŃSTWO PANU JEZUSOWI To 2 RÓŻNE KWESTIE!
Musimy zrozumieć, że czym innym są „religijne uczynki”, „uczynki prawa” i ogólne „dobre uczynki”, a czym innym uczynki związane z posłuszeństwem Panu Jezusowi. To źle, gdy chcemy nadrobić prawdziwe opamiętanie i posłuszeństwo Bogu religijnymi, czy też innymi uczynkami i myślimy, że od tego będziemy zbawieni.
4. PRAWO WYPISANE NA SERCACH
Gdy człowiek się opamięta, Bóg usuwa serce kamienne i daje mu serce mięsiste, na którym wypisuje swoje prawo. Dzięki temu człowiek zostaje uzdolniony do rozumienia i przestrzegania Bożej woli, a jego charakter coraz bardziej upodabnia się do Bożego.
Przemieniona osoba nie zmusza się do przestrzegania przepisów, lecz naturalnie nienawidzi grzechu i pragnie podobać się Bogu. Dzięki łasce Bożej możemy stać się wolni od grzechu (wolność do niepopełniania konkretnego grzechu).
Do tej przemiany Bóg używa także chrztu wodnego, chrztu Duchem Świętym oraz dyscypliny, które pomagają wierzącemu wzrastać w wierze.
(zobacz: Boże narzędzia do wolności od grzechu)
BOŻA ŁASKA NIE PRZYZWALA NA GRZECH, ALE UZDALNIA DO NIE POPEŁNIANIA GO!
Odpowiedział im: Z powodu zatwardziałości waszego serca Mojżesz pozwolił wam oddalić wasze żony, ale od początku tak nie było.
[Ewangelia Mateusza 19:8]
NIE LITERA ALE DUCH, NIE RELIGIA, ALE ŻYWA RELACJA
On też uczynił nas zdolnymi sługami nowego testamentu, nie litery, ale Ducha; litera bowiem zabija, Duch zaś ożywia.
[2 List do Koryntian 3:6]
Lecz teraz zostaliśmy uwolnieni od prawa, gdy umarliśmy dla tego, w czym byliśmy trzymani, abyśmy służyli Bogu w nowości ducha, a nie w starości litery.
[List do Rzymian 7:6]
Lecz jeśli jesteście prowadzeni przez Ducha, nie jesteście pod prawem.
[List do Galacjan 5:18]
Lecz nadchodzi godzina, i teraz jest, kiedy prawdziwi czciciele będą oddawać Ojcu cześć w duchu i w prawdzie; bo i Ojciec takich szuka, którzy by go tak czcili. Bóg jest Duchem, a ci, którzy mu cześć oddają, muszą mu ją oddawać w duchu i w prawdzie.
[Ewangelia Jana 4:23-24]
JAK TRAKTOWAĆ OBECNIE PRAWO MOJŻESZOWE?
1. PATRZMY JAK NOWY TESTAMENT REGULUJE PRAWO MOJŻESZOWE
Stare Przymierze jest nazywane cieniem rzeczy przyszłych (Hbr 10:1). Dlatego ostateczne objawienie Bożej woli znajdujemy w Nowym Testamencie, który rozjaśnia i wypełnia sens Prawa Mojżeszowego.
Błędem jest szukanie w Starym Testamencie tajemnej wiedzy na temat rzeczy, które Nowe Przymierze już wyjaśniło i uporządkowało.
Jak już częściowo wspomniano wcześniej, w Nowym Przymierzu:
- Większość przepisów Prawa Mojżeszowego traci swoją aktualność.
- Pewne prawa moralne zostają poszerzone i pogłębione (np. przykazanie miłości).
- Niektóre zasady pozostają niezmienne, ponieważ wynikają z Bożej natury.
Niech więc nikt was nie osądza z powodu jedzenia lub picia, co do święta, nowiu księżyca lub szabatów. Są to cienie rzeczy przyszłych, ciało zaś jest Chrystusa.
[Kolosan 2:16-17]
2. MIMO BRAKU OBOWIĄZKU, CZERPMY Z TYCH PRZEPISÓW MĄDROŚĆ
Choć Prawo Mojżeszowe nie obowiązuje wierzących, warto zrozumieć Boże serce stojące za tymi przepisami. Przykłady takich zasad pokazują charakter Boga pełen troski i miłosierdzia:
- Prawo pozostawiania kłosów dla ubogich – ukazuje troskę o biednych
- Prawo darowania długów – odzwierciedla Bożą łaskę
Choć nie jesteśmy zobowiązani do przestrzegania tych przepisów, możemy czerpać z nich mądrość, np.:
- Docenianie dnia odpoczynku – czas na regenerację i relację z Bogiem.
- Dbanie o zdrowie i odżywianie – zasady czystości pokarmowej mogą inspirować zdrowy styl życia.
- Podejście do cudzoziemców, sierot i wdów – troska i sprawiedliwość w relacjach społecznych.
Uwaga! Stary Testament to nie tylko Prawo Mojżeszowe – to także proroctwa, mądrość, Psalmy i objawienie Bożego charakteru. Chcesz lepiej poznać Boga? Czytaj Stary Testament!
3. ROZEZNAWAJMY Z DUCHOWĄ DOJRZAŁOŚCIĄ
W miarę wzrostu w wierze i znajomości Biblii, Bóg stopniowo będzie wyjaśniał nam kolejne kwestie. Ważne jest, aby wątpliwości rozstrzygać w Duchu Świętym, a do przepisów Starego Testamentu podchodzić z rozwagą.
Nie spieszmy się z pochopnymi wnioskami – dajmy sobie czas na zgłębienie Bożego objawienia w świetle Nowego Przymierza.
Wielu nowych wierzących wpada w pułapkę legalizmu, próbując przestrzegać Prawa Mojżeszowego, myśląc, że w ten sposób będą bardziej duchowi. Jednak prawdziwa dojrzałość to życie w łasce i prowadzeniu przez Ducha Świętego.
4. WCHODZENIE POD PRAWO PRZYNOSI PRZEKLEŃSTWO
Na wszystkich bowiem, którzy są z uczynków prawa, ciąży przekleństwo, bo jest napisane: Przeklęty każdy, kto nie wytrwa w wypełnianiu wszystkiego, co jest napisane w księdze Prawa.
[List do Galacjan 3:10]
Trwajcie więc w tej wolności, którą nas Chrystus wyzwolił, i nie poddawajcie się na nowo pod jarzmo niewoli. Oto ja, Paweł, mówię wam, że jeśli dacie się obrzezać, Chrystus na nic wam się nie przyda. A oświadczam raz jeszcze każdemu człowiekowi, który daje się obrzezać, że jest zobowiązany wypełnić całe prawo. Pozbawiliście się Chrystusa wszyscy, którzy usprawiedliwiacie się przez prawo; wypadliście z łaski. My bowiem przez Ducha oczekujemy nadziei sprawiedliwości z wiary. Bo w Chrystusie Jezusie ani obrzezanie nic nie znaczy, ani nieobrzezanie, ale wiara, która działa przez miłość.
[List do Galacjan 5:1-6]
Lecz teraz zostaliśmy uwolnieni od prawa, gdy umarliśmy dla tego, w czym byliśmy trzymani, abyśmy służyli Bogu w nowości ducha, a nie w starości litery.
[List do Rzymian 7:6]
Ale teraz, gdy poznaliście Boga, a raczej gdy zostaliście przez Boga poznani, jakże możecie ponownie wracać do słabych i nędznych żywiołów, którym ponownie chcecie służyć? Zachowujecie dni i miesiące, pory i lata. Boję się o was, czy przypadkiem na próżno nie trudziłem się nad wami.
[List do Galacjan 4:9-11]
Uważajmy! Zła religijność wkrada się różnymi sposobami, często niewinnie.
Najpierw pojawia się zakaz jedzenia pewnych pokarmów, potem obchodzenie szabatu, aż w końcu dochodzi do obrzezania i szukania nauk w judaizmie, by „lepiej” służyć Bogu.
Apostoł Paweł stanowczo ostrzega przed powrotem do Prawa Mojżeszowego, wskazując, że prowadzi to do duchowego przekleństwa i wypadnięcia z łaski.
Powrót do Prawa nie prowadzi do głębszej duchowości, lecz przeciwnie – przywraca zasłonę na serce (2 Kor 3:14). Człowiek zamiast wzrastać w Duchu Świętym, staje się bardziej cielesny, opierając się na literze i uczynkach.
Lecz ich umysły zostały zaślepione; aż do dziś bowiem przy czytaniu Starego Testamentu ta sama zasłona pozostaje nieodsłonięta, gdyż jest usuwana w Chrystusie. I aż do dziś, gdy Mojżesz jest czytany, zasłona leży na ich sercu. Gdy jednak nawrócą się do Pana, zasłona zostanie zdjęta.
[2 List do Koryntian 3:14-16 UBG]
Judaistyczni Rabini i uczeni w Piśmie nie są autorytetem w sprawach duchowych, Bożych i Biblijnych w czasach Nowego Przymierza. To właśnie ich Pan Jezus najczęściej napominał, obnażając ich hipokryzję i przywiązanie do tradycji zamiast do Boga. Nie ilość wiedzy teologicznej czy znajomość języków starożytnych świadczy o duchowej mądrości. Osoba prowadzona przez Ducha Świętego może nie znać wszystkich szczegółów Pisma, ale jej zrozumienie Bożego Prawa i relacja z Bogiem są oparte na żywej wierze, a nie martwej literze.
